Brevet agility aka. TAP

Met ons werkboekje op zak schreven we ons in voor de TAP op 24 maart 2019 bij A-team in Herent. Op zo’n TAP krijg je twee kansen en mag je maximaal 15 strafpunten hebben om geslaagd te zijn. Pasha en ik slaagden bij onze eerste poging.

Toch was ik – alweer – best nerveus. Het was eigenlijk onze eerste wedstrijdervaring in de zin van lopen op een onbekend terrein met publiek en andere honden in de buurt. Nu was er in Herent die namiddag alleen een TAP dus was het niet superdruk en dat was een bewuste keuze omdat Pasha nogal snel onzeker is en ik dus liever niet al te veel prikkels rondom wilde hebben. Op de filmpjes hoor je nochtans wel een hond aan de start onophoudelijk blaffen. Dat we dat goed doorstonden was overwinning nummer 1 die dag. Dat we vlot rondgeraakten (één raakvlak gemist wel) van de eerste keer (en ja, ik had een extra keer moeten wisselen tussen de tunnel en het dak) en ik spontaan mijn armen in de lucht gooi en eh… mega-super-blij klink bij mijn laatste bevelen was dan overwinning nummer 2 🙂

Wat ik die dag en op het oefenmoment in Herent enkele dagen eerder ook ondervond: heel wat mensen spreken me aan over hoe knap ze het vinden dat ik dit doe in een rolstoel. Voelt wat onwennig toch. Op één van de filmpjes zie je ook dat heel wat onbekende mensen ons ook filmen. Ook dat vond ik eerst vreemd, maar ondertussen ben ik er aan gewend. We vallen nu eenmaal op 😉

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.